Postępowanie upadłościowe w UE wiążące21.04.2010 W swoim najnowszym orzeczeniu z dnia 21.01.2010, Europejski Trybunał Sprawiedliwości zdecydował, iż po wszczęciu głównego postępowania upadłościowego w jednym z krajów członkowskich Unii Europejskiej, właściwe urzędy innego państwa członkowskiego są zobowiązane do uznania i do egzekucji wszystkich decyzji związanych z tym postępowaniem. Przyczyną podjęcia takiej decyzji było wszczęcie postępowania upadłościowego przez polski sąd dotyczące majątku przedsiębiorstwa budowlanego z siedzibą w Polsce, którego filia przeprowadzała roboty budowlane w Niemczech. W wyniku postępowania sądowego przeciwko kierownikowi niemieckiej filii, niemiecki sąd rejonowy zarządził rzeczowe zabezpieczenie mienia w postaci konta bankowego jak i zajęcie wierzytelności w stosunku do niemieckich partnerów umów. Europejski Trybunał Sprawiedliwości zadecydował, iż wszczęte w Polsce postępowanie upadłościowe obejmuje, ze względu na uniwersalne obowiązywanie głównego postępowania upadłościowego, wszystkie składniki majątku upadłego przedsiębiorstwa wraz z tymi znajdującymi się na terenie Niemiec. Zarówno los majątku położonego w innym kraju członkowskim, jak i efekty środków postępowania upadłościowego reguluje prawo polskie. Ponieważ polska ustawa o prawie upadłościowym i naprawczym nie dopuszcza postępowania egzekucyjnego w stosunku do dłużnika i jego wartości majątkowych należących do masy upadłościowej po wszczęciu postępowania upadłościowego, niemieckie urzędy nie mogły skutecznie prawnie zarządzić czynności egzekucyjnych na podstawie prawa niemieckiego stosunku do majątku położonego w Niemczech. Europejski Trybunał Sprawiedliwości wyjaśnił, iż decyzja o wszczęciu postępowania upadłościowego podjęta w jednym kraju członkowskim, jest uznawana przez wszystkie inne kraje członkowskie w momencie nabrania mocy obowiązującej w kraju jej wydania. W każdym innym państwie członkowskim decyzja ta niesie ze sobą takie skutki, jakie przypisuje jej prawo państwa, w którym zostało wszczęte postępowanie upadłościowe, bez potrzeby spełnienia jakichkolwiek formalności. Uznanie również wszystkich innych decyzji, niż ta o wszczęciu postępowania upadłościowego następuje również automatycznie. Istnieją tylko dwa powody do odmówienia uznania: 1. jeśli przeprowadzenie bądź zakończenie postępowania upadłościowego niesie ze sobą ograniczenie wolności osobistej bądź tajemnicy korespondencji lub 2. jeśli uznanie lub egzekucja widocznie nie dają się pogodzić z porządkiem publicznym, w szczególności z głównymi zasadami lub z konstytucyjnie gwarantowanymi prawami i wolnościami jednostki. Za podstawę swojego wyroku, Europejski Trybunał Sprawiedliwości wziął różnicę miedzy głównym i wtórnym postępowaniem upadłościowym. Główne postępowanie upadłościowe zostaje wszczęte przez właściwy sąd państwa członkowskiego, na którego terenie dłużnik posiada centrum swoich głównych interesów. Posiada ono skutki uniwersalne, gdyż obejmuje majątek dłużnika we wszystkich krajach członkowskich, w których ma zastosowanie europejskie rozporządzenie o postępowaniu upadłościowym. Później sąd właściwy innego państwa członkowskiego, w którym dłużnik posiada swoja filie, może wszcząć tak zwane wtórne postępowanie upadłościowe. Skutki takiego postępowania są jednak ograniczone do majątku na terenie danego kraju członkowskiego. Uniwersalne skutki głównego postępowania upadłościowego, mogą zatem być ograniczone jedynie przez wtórne postępowanie upadłościowe.
|
Adwokat Słownik
schleicher-farm.com